خرداد ۳۰، ۱۳۹۳

بازم بگین چینی ها اَخَن!


بازم بگین چینی‌‌ها بد غذا میخورن، کثیفن، حالتون رو به هم می‌زنن، بد رانندگی‌ می‌کنن، لهجه انگلیسی شون تا صد سال دیگه درست نمی‌شه، موذی‌ان، آب زیر کاهن، مثل ما شیک لباس نمی پوشن، فلانن، بهمانن ... شاید راست بگین. اما چینی‌ها سخت کوشن و متحدن.  چیزی که ما پونصد ساله دیگه هم به گردش نمیرسیم. دیروز گروه زیادی از همین "چینی‌ ها" در جای جای شهر تورنتو ایستاده بودن و از ملت توی پیاده رو تقاضا میکردن که پتیشن زیر رو براشون امضا کنن. بعضی‌‌هاشون انگلیسی درست بلد نبودن، اما صبور بودن و مؤدب بودن رو خوب بلد بودن. من هم براشون امضا کردم.




خرداد ۲۳، ۱۳۹۳

کشور گل و بلبل

بازی‌های فوتبال جام جهانی‌ یک بار دیگر ما را بر سر راه سه‌ راهی‌ انتخاب پرچم گذاشت: شیر و خورشید نشان یا الله نشان و یا هیچ کدام؟ 

من نه فوتبال دوست هستم نه پرچم گرا. اما این شور و حال جدید شهر را دوست دارم. همسایه سمت چپی‌ پرچم ایتالیا زده در خونه‌اش، سمت راستی پرچم کروواسی. دو تا خونه اون طرف تر یکی‌ پرچم بزرگ ایران رو زده روی کاپوت ماشینش. دنبال بچه که میرم مهد کودک پرچمهای برزیل و هلند رو میبینم به ماشین همکلاسی های بچه. جالب تر از همه اونایی هستن که خانواده دو ملیتی دارن و هر دو تا پرچم رو زدن، مثلا فرانسه و ژاپن. من این هفتاد و دو ملت را دوست دارم با پرچم هایشان. خوشحالم همسایه‌ام به ایرانی‌ بودنش میبالد. همان طور که از ذوق همسایه ایتالیایی تبار ذوق می‌کنم. به ایرانی های اینجا که حالا دارند با هم قرار میگذارند شنبه برن بار و فوتبال ایران را تماشا کنند نگاه می کنم و از خوشحالی شان سر حال می شوم. یک مناسبتی هست که ما هم توش شریک هستیم. ما هم هستیم. این هم تیم ما. این هم پرچم ما. فقط پرچم ما یک مشکل دارد: انتخابش ما را معذب میکند.

واقعیت این است که در شهری مثل تورنتو که متاسفانه امثال محمود خاوری  -مدیر عامل (فراری؟) بانک ملی- و یا آقا زاده‌هایشان در آن کم نیست، خیلی ها دوست ندارند پرچم الله نشان بزنند چون نمی خواهند هیچ جوری به این دار و دسته منتسب شوند. کما اینکه دوست لوس آنجلسی من از آویختن پرچم شیر و خورشید نشان حذر می کند چون نمی خواهد به طایفه درباری و سلطنت طلب شبیه باشد. 

من خودم ترجیح میدم از این پرچم هایی بخرم که وسطش فقط نقشه ایران رو کشیدن. البته تا حالا پیدایش نکردم. فکر می‌کنم وقتی‌ که بچه‌هام بزرگ بشن چه پرچمی رو باید بهشون نشون بدم به عنوان سمبل سرزمین باستانی‌‌ای که از ازش آمده‌ام؟ باید بهشون بگم این پرچم کنونی و رسمی‌ ایران است اما بیشتر یک سمبل سیاسی است تا ملی، و نماینده تمام ایرانی‌‌ها هم نیست چون همه مسلمان نیستند. ما این را استفاده نمی‌کنیم. این یکی‌ هم پرچم قبلی‌ ایران است. اولین پرچم رسمی ایران. من خورشیدش را دوست دارم شمشیرش را نه. این پرچم هم به نوعی نمایندهٔ  گروه خاصی‌ از ایرانیها شده و همهٔ هموطنان من آن را قبول ندارند. این را هم استفاده نمی کنیم. بچه‌هایم لابد می‌پرسند چه جور ملت سردرگمی هستین شما که هنوز یک پرچم نتونستین برای خودتون درست کنید. و من هم لابد میگم آره. اینجوری هستیم. 




عکس: تورونتو
Toronto- Steels and Yonge

خرداد ۱۶، ۱۳۹۳

رنگ بهار- تورونتو

مدت هاست ننوشتم. فرصت نمی کنم با دو تا بچه کوچولو. اما در عوض کلی پیاده روی می کنم. این عکس ها همه در طول ماه گذشته گرفته شده، با دوربین نه چندان خوب گوشی بلک بری من. در منطقه ریچموند هیل (شمال تورونتو) در حین پیاده روی با کالسکه. تابلوی انتخاباتی رضا مریدی، کاندیدای  لیبرال منطقه، هم در عکس ها دیده میشه.